Obrzęk nóg, kostek i stóp to powszechny problem dotykający wiele osób. Często związany z problemami z wątrobą, nerkami lub sercem, a także z nadmiernym spożyciem sodu, ma znacznie poważniejszą przyczynę, którą można łatwo naprawić: nieprawidłowe działanie mechanizmu komórkowego zwanego pompą sodowo-potasową. Przyjrzyjmy się, jak ten mechanizm wpływa na retencję wody w organizmie i jak szybko temu zaradzić za pomocą niezbędnych witamin i minerałów.
Pompa sodowo-potasowa i retencja wody
Komórki ludzkiego ciała zawierają miliony maleńkich pomp, które regulują przepływ płynów do i z organizmu. Pompa sodowo-potasowa to białko, które wykorzystuje energię komórki do wydalania jonów sodu (Na+) i wprowadzania jonów potasu (K+). Proces ten jest niezbędny do utrzymania równowagi płynów w komórkach i wokół nich. Jeśli pompa ta zawodzi, woda gromadzi się na zewnątrz komórek, co prowadzi do zatrzymania wody, szczególnie w nogach i kostkach.
Nieprawidłowa regulacja płynów komórkowych może być spowodowana wysokim poziomem cukru we krwi. Nadmierne gromadzenie się cukru we krwi jest bezpośrednio związane z procesem zwanym glikacją. Proces ten zachodzi, gdy cukier wiąże się z białkiem, takim jak hemoglobina, uniemożliwiając jego prawidłowe funkcjonowanie. Glikowane białka blokują przepływ krwi, powodując wyciek płynu z naczyń krwionośnych i przyczyniając się do obrzęków nóg i stóp.
Konsekwencje nadmiaru cukru w zakresie zatrzymywania płynów
Dieta bogata w cukier prowadzi do licznych skutków ubocznych, w tym zatrzymania sodu i obniżenia wydajności pompy sodowo-potasowej. Ponieważ sód zatrzymuje wodę, gromadzi się ona w kończynach dolnych, nasilając objawy obrzęku. W dłuższej perspektywie może to wpływać na nerwy, powodując drętwienie i mrowienie stóp, stan znany jako neuropatia obwodowa. Chociaż jest to powszechne u osób z cukrzycą, nawet osoby, które jeszcze nie chorują na cukrzycę, mogą odczuwać podobne objawy z powodu nadmiernego spożycia cukru.
Kluczowe składniki odżywcze korygujące obrzęki
Na szczęście możliwe jest skorygowanie tych zaburzeń poprzez zwiększenie spożycia niektórych składników odżywczych, szczególnie potasu, magnezu i witaminy B1
