[Poniedziałek, godz. 6:12] Nagranie głosowe 487:

“Pierwszy wyścig od pięciu lat. Czuję, jakbym uciekała od siebie. Być może tak jest.

Ale piętnaście minut wcześniej…

Tego ranka przez 5 godzin stałam przed deską do prasowania, ściskając kolejną poszewkę na poduszkę.

W ciągu czterech lat od ślubu mój mały pokój w bibliotece (ten, w którym pisałam artykuły o ludziach, którzy mnie zainspirowali) był zawalony ubraniami na zmianę.

Sam odszedłem z gazety. Do dziś pamiętam zadowolenie Kevina z mojego wyboru.

— Z takimi rękami jak twoje? Potrzebujemy cię tutaj bardziej niż gdziekolwiek indziej”.

I naprawdę zawsze byłam w domu.

[Poniedziałek, godz. 7:15] Nagranie głosowe 488:

“Kevin poszedł do pracy. Pocałował mnie w policzek. Brak kontaktu wzrokowego. Na obiad zamówiłam grillowane warzywa, stek i ciasto cytrynowe. Muszę iść na zakupy. Uwaga dla siebie: kupuj świeże, nowe lilie”.

Zaraz po tym nagraniu coś we mnie pękło. Byłem tak zmęczony byciem nagabywanym przez piekarnik i mop. I to nie przez mojego męża.

Wtedy…

Zamiast wyciągać przepisy na obiad, wyciągnęłam swoje stare trampki.

Bez makijażu. Brak szczotki do włosów.

Tylko ja, ulica i lodowate poranne powietrze.

Pomyślałam, że obejdę blok dookoła, żeby coś poczuć, a potem wrócę, żeby złożyć ręczniki. Ale ja tego nie zrobiłem. Za rogiem, gdzie nasz cichy podjazd wylewa się na główną drogę, zamarłem.

O Boże. Czy to możliwe…?

Samochód Kevina był tam zaparkowany. Była tam, z wyłączonym silnikiem.

Ukryłem się za drzewem. Jak głupiec.

Czego się spodziewałem?

Kilka minut później Kevin wysiadł (bez teczki, bez laptopa, niczego) i zsunął się po schodach metra.

[Poniedziałek, 7:38] Nagranie głosowe 489:

“Kevin pojechał metrem. Zawsze mówił, że prosto do biura jedzie samochodem. Po co kłamać o pociągu? Dokąd on tak naprawdę idzie?

Kilka godzin później stałam w kuchni, wpatrując się w świeżo wyprasowane talerze i zasłony.

I zobaczyłem.

To NIE BYŁ MÓJ DOM. To było MOJE STANOWISKO.

Jestem sprzątaczką, której nikt nie płaci. Duch, który składa ręczniki.

Podczas gdy mój mąż trzyma tajemnice w kieszeni.